م خودرو؛ مالکیت خصوصی یا حریم خصوصی - وبلاگ حقوقی محمد حسنی
X
تبلیغات
نماشا
رایتل

خودرو؛ مالکیت خصوصی یا حریم خصوصی

پنج‌شنبه 28 اردیبهشت‌ماه سال 1391

امروزه خودرو وسیله اصلی ارتکاب جرم در قاچاق موادمخدر – اسلحه – انسان است و جرائم دیگری از قبیل آدم ربایی، مزاحمت، سرقت و بمب گذاری و غیره نیز وابستگی به وجود خودرو محرز است.

سرهنگ رضا غنی‌لو عضو هیئت علمی دانشگاه و کارشناس رسمی دادگستری در یادداشتی به بررسی حریم خصوصی پرداخته است. دراین یادداشت موضوع خودرو و ابعاد حریم شخصی در آن مورد بررسی قرار گرفته است. غنی‌لو در این یادداشت آورده است:

در طول سالیان اخیر شاهدیم در مجامع و محافل عمومی اصحاب رسانه و مردم بسیار در مورد حریم خصوصی و اینکه خودرو شخصی آنها حریم خصوصی حساب می‌شود یا خیر؟ از مسئولان مربوطه سؤال می‌کنند.

بنظر می‌رسد در این رابطه دو خلط مبحث اساسی توسط رسانه‌های برون مرزی صورت پذیرفته تا مردم را در برداشت صحیح مفاهیم حقوقی ابتدا دچار ابهام و سپس مطالبه غیر حق کنند. و آن دو نکته این است که اولاً مالکیت خصوصی الزاماً و حتماً مساوی حریم خصوصی نیست و در ثانی حریم خصوصی در موارد متعدد مندرج در قانون مدنی و قانون مجازات اسلامی و یا حتی در اصول قانون اساسی بصورت استنباطی اشاره به املاک خصوصی مانند منزل مسکونی دارد و در هیچ کجا بصورت مصداقی یا صراحتاً نامی از وسیله نقلیه بعنوان حریم خصوصی برده نشده است.

حریم خصوصی مفهومی است معاصر و جدید و تجدید نظری بود در روابط بین انسان‌ها و رفتارهای اقتدارگرایانه حکومت‌ها ولی پیچیدگی آن از این جهت است که به بهانه دفاع از حریم خصوصی نمی‌توان دیوار غیرقابل نفوذی بین اجزاء دولت و ملت بوجود آورد و مصالح عمومی را در پای آن قربانی کرد.

بدیهی است وقتی قانون‌گذار برای برخورد و پیگیری جرائم مشهود که در تعریف آن گفته شده «جرمی که در منظر و مرئی مأموران و یا جمعی از مردم واقع شود» دستگیری و تفتیش از متهم و آلات و ابزار وی را نیازمند مجوز قضایی اولیه ندانسته است تا حدود زیادی از تفاسیر مغایر خود به خود رنگ می بازند.

دقت در چند شاخصه حتی اگر قوانینی وجود نداشت هر انسان عاقل و غیر مغرضی را به این استنباط که به بهانه حریم خصوصی نمی‌توان میلیون‌ها خودرو در حال تردد در معابر عمومی را از بازرسی‌های ضروری امنیتی – انتظامی معاف کرد می‌رساند.

1 – خودرو برخلاف املاک متحرک و سیار بوده و وسیله‌ای برای نقل و انتقال افراد و اموال و اشیاء است.

2 – خودرو می‌تواند در معابر عمومی و اماکن عمومی حضور یابد.

3 – برابر آئین نامه‌های راهنمایی و رانندگی و ترافیکی داخل خودرو باید قابل دیده شدن از بیرون باشد و به علت مالکیت خصوصی در هیچ کجای دنیا راننده و یا مالک خودرو حق رنگ کردن شیشه و یا نصب پرده و .. در داخل آنرا ندارد.

4 – در هیچ اصل و یا ماده‌ای از قوانین از خودرو بعنوان حریم خصوصی نام برده نشده است.

5 – در تمام کشورهای جهان بدون استثناء ایست و بازرسی بعنوان ابزاری در دست پلیس و ضابطین قضائی جهت اعمال قانون و کشف جرائم و صیانت از امنیت عمومی جامعه شناخته شده است.

6 – برابر آمارها و یافته‌های تحقیقاتی امروزه خودرو وسیله اصلی ارتکاب جرم در قاچاق موادمخدر – اسلحه – انسان است و جرائم دیگری از قبیل آدم ربایی – مزاحمت – سرقت و بمب گذاری و .. نیز وابستگی به وجود خودرو محرز است.

البته اینها بجز ده‌ها هزار تخلفات حادثه آفرین ترافیکی شهرها و جاده ها در طول روزند. پر واضح است شهروندان می‌توانند در صورت تضییع حق خود و یا احساس توهین و اهانت مأموران دولتی با انعکاس مطالبات خود از آن سازمان‌ها پیگیر حقوق خود باشند ولی بر اساس یک قاعده منطقی اصول تابع استثنائات نخواهد شد. 

منبع: 

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910227000963