م روش‌های مختلف سلب حیات در دوران باستان - وبلاگ حقوقی محمد حسنی
X
تبلیغات
نماشا
رایتل

روش‌های مختلف سلب حیات در دوران باستان

شنبه 21 دی‌ماه سال 1392
 
روش‌های مختلف سلب حیات در دوران باستان
میلاد پناهی‌پور*
هفته قبل به بررسی برخی روش‌های مورد استفاده در دوران باستان، برای سلب حیات از مجرمان محکوم به اعدام پرداختیم. در این شماره نیز در ادامه این بحث، به شرح برخی دیگر از این روش‌ها پرداخته تا نحوه اجرای حکم اعدام در فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف به خوبی روشن شود.
اتاق خاکستر در ایران باستان یکی از روش‌هایی‌ است که محققان آن را ملایم‌تر از سایر طرق می‌دانند. این مجازات به این صورت بود که مجرم در اتاقی پر از خاکستر انداخته می‌شد که سرانجام در اثر خستگی در این اتاق از هوش رفته و به زمین می‌افتاد و در پی آن ورود خاکستر به ریه‌ها همراه با تنفس شروع می‌شد و حتی اگر هم بعد از آن مجرم بلند می‌شد، ریه او به زودی پر از خاکستر شده و در نتیجه به آرامی موجبات خفگی او را فراهم می‌کرد.
مجازات دیگری که در دوره هخامنشی اجرا می‌شد استفاده از تشت چوبی بوده که محکوم به مرگ در حالی که تنها سرش از آن بیرون بود در آن نشانده می‌شد و جلاد صورت محکوم را به شیر و عسل آغشته می‌کرد که به این ترتیب مگس‌ها و حشرات دیگر به سمت بینی و پلک‌های او هجوم می‌آوردند. به این محکومان مرتب و زود به زود غذا داده می‌شد و به تدریج این افراد در دفعیات خود غوطه ور می‌شدند. در این مرحله حشرات و کرم‌ها شروع به خوردن بدن محکوم می‌کردند و در واقع بدن محکوم زنده زنده پوسیده می‌شد و از بین می‌رفت.در دوره ساسانیان نیز وضع مجازات‌ها و به خصوص اعدام تفاوت چندانی با قبل نداشت و مجازات‌های بدنی بسیار خشن مثل کور‌کردن، اعدام و حبس توام با اعمال شاقه متداول بود، مخصوصا جرائمی که علیه شاه و حکومت رخ می‌داد مثل جاسوسی و خیانت به کشور مجازات اعدام توام با شکنجه داشت.در انگلستان و در قرون وسطی بیش از 200 جرم با مجازات مرگ روبه‌رو می‌شد که بریدن درخت و دزدیدن حیوان از جمله آن موارد است که حاکی از گستردگی این جرائم و کم‌اهمیتی بسیاری از آن‌هاست. گذاشتن اجسام سنگین روی مجرم مخصوص کسانی بود که به جرم خود اعتراف نمی‌کردند. این روش در مواردی با افزایش تدریجی وزن اجسام روی بدن انجام می‌شد که یا منجر به اعتراف متهم می‌شد یا وزن سنگ‌ها مرتب اضافه شده و سرانجام باعث خفگی محکوم می‌شد. یکی دیگر از روش‌های معمول اعدام در بریتانیا عبارت بود از این که در ابتدا بیضه‌های محکوم بیرون کشیده شده و در جلوی چشمان او سوزانده و سپس گردن وی را با تبر می‌زدند، پس از آن هم جسد او برای عبرت عموم به 4 قسمت تقسیم و به نمایش گذارده می‌شد. جوشاندن نیز از مجازات‌هایی بود که در سال 1531 در انگلستان تصویب شد و مدارکی وجود دارد که عده‌ای حتی تا 2 ساعت پس از جوشیدن زنده بوده‌اند. در این روش، دیگ با آب، روغن، قیر ، چربی یا سرب پر می‌شد و محکوم یا ابتدا در دیگ انداخته شده و سپس زیر آن روشن می‌کردند یا زمانی وی را در دیگ می‌انداختند که کاملا به جوش آمده باشد و بعد از آن جلاد نیز سعی می‌کرد با چوبی بلند محکوم را کاملا به زیر مواد جوشان بفرستد.
نوع دیگری از اعدام در حدود 4 هزار سال پیش در هند اعمال می‌شد؛ در این روش سر فرد محکوم را در مقابل یک فیل قرار می‌دادند و فیل‌بان به فیل دستور می‌داد تا پای خود را روی سر او بکوبد.اره کردن روش زجرآور دیگری بوده که در آن محکوم به طور وارونه آویزان شده و اره کردن از میان دو پای وی شروع می شد و چون سر وی در پایین بدن قرار داشته به جای از دست دادن خون، جریان خون به مغز همچنان ادامه داشته و محکوم کاملا زنده و به هوش بوده تا زمانی که اره شاهرگ‌ها و وریدهای مهم بدن در قسمت شکم و سینه را می‌بریده و مرگ محکوم فرا می‌رسید.
* کارشناس ارشد حقوق جزا
منبع:http://ghanoondaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=340&pageno=5